لقمان باکاروانی سفرمیکرد.دزدان اموال کاروانیان رابه


 یغمابردند.آنان آه وناله سردادند ولی لقمان همچنان


 شادوخندان بود.گفتندش مگر اندوخته تورا نبردند؟


گفت:اندوخته من درسینه ام نهان است ودزدان را بدان


دسترسی نیست........


(جوادنعیمی،حکمت های لقمانی،ص 27)